19 september 2019 - Op blote voeten in de sneeuw

Louisa Ofide schrijft een levensboek voor haar moeder (72) die is geboren in Papoea-Nieuw-Guinea. Dit is een fragment.

Eind 1962 landde het vliegtuig op Schiphol in Nederland. Met gemengde gevoelens, van verdriet en spanning, stapte ik met mijn pleegouders en pleegzussen en –broers uit het vliegtuig. Op mijn sandalen stapte ik met blote voeten in de sneeuw. Het fenomeen sneeuw was nieuw voor mij. Ik kende het alleen van de bergtoppen in mijn land West-Papoea. Ik ben geboren in Enaratoli Wisselmeren, een land met hoge bergen en rivieren met watervallen. Mijn ouders waren boeren en hadden een groot stuk land waar ze veel verbouwden. Daarom kende ik sneeuw alleen maar van bergtoppen. En nu ik aankwam in Nederland stapte ik echt in de sneeuw. Wat een beleving. Het was voor mij een hele stap van een warm land waar ik veel op blote voeten liep naar een koud land met sneeuw. Het was erg koud, want ik had alleen een jurkje en een vestje aan en liep met blote benen en blote voeten in sandalen. Door het verdriet om mijn broer Petrus kon ik niet echt genieten van mijn reis naar Nederland. Ook wist ik niet waar mijn pleegouders zouden gaan wonen.

Waar vandaan ben ik gevlucht naar Nederland?
Op het eiland Biak moest ik eind 1962 mijn pleegouders helpen met het huis schoonmaken en tassen inpakken omdat we moesten vluchten voor de oorlog die zou uitbreken. Ik wist niet zeker of ik mee mocht. Mijn pleegouders hadden van koningin Wilhelmina het bevel gekregen alleen hun bloedeigen kinderen mee te nemen. Mijn pleegvader had op het laatste moment een telegram gestuurd naar het koningshuis met een opgesteld adoptiedocument. Hiermee had hij mij geadopteerd en mocht ik mee met mijn pleeggezin. Ik dacht meteen aan mijn broer Petrus, die ook mee zou gaan met zijn verzorggezin. Maar door omstandigheden zijn zij alleen vertrokken en hebben mijn broer achtergelaten. Ik ben hier tot op de dag van vandaag erg verdrietig over.
Voordat ik door het pleeggezin werd geadopteerd, heeft mijn broer Petrus voor me gezorgd. Ik was een kleuter van nog maar vier jaar toen Petrus me optilde toen we moesten vluchten omdat ze ons huis in brand hadden gestoken. Ik mocht van Petrus niet achterom kijken, maar ik deed het toch. Ik hoorde veel mensen gillen en ook mijn ouders schreeuwen. Zij konden niet op tijd het huis uitrennen en zijn bij de brand omgekomen. Sindsdien zorgde Petrus voor mij.


Reacties op Op blote voeten in de sneeuw

NaamBericht


Reageer op Op blote voeten in de sneeuw

Uw naam
Uw e-mail adres (Wordt niet getoond op de site)
Uw bericht:



<<< Overzicht

Nieuwsbrief

Wilt u onze digitale nieuwsbrief ontvangen, laat het ons weten per email. Het meest recente nummer vindt u hier.

agenda

  • Iedere maandag
    Cursus Durf te Dansen
    Docente: Marie-Louise Gilcher
    14.00 uur
    Humanitas-Bergweg
     
  • 12 sept. t/m 17 oktober
    AOW-Stadsdriehoek
    Fit het najaar in
    13.00 uur
    Achterklooster/Kipstraat
    Lees meer
     
  • 18 oktober
    Presentatie Het verhaal van je leven
    15.00 uur
    Theater 't Kapelletje
    Lees meer
    Reserveren
     
  • 20 oktober
    Culturele Huiskamer
    Muziek: Hilde Labadie
    Expositie: Annelies Bontjes
    14.30 uur
    Emmahuis, Statenweg 209
    Lees meer
     
  • 22 en 29 oktober
    Viltworkshops
    14.00 uur
    Rubroek, Crooswijksekade 15
     
  • 4 november
    Training Het verhaal van je leven
    19.00 uur
    Pluspunt
    Lees meer
     
  • 17 november
    Culturele Huiskamer
    Muziek: Chilo
    Expositie: Marita Beukers
    14.30 uur
    Emmahuis, Statenweg 209
    Lees meer
     


Klik op de foto voor ons Jaarverslag 2018 (pdf)

Follow PluspuntSenior on Twitter