Blogs

In de slakas - Ees de Winter

'Ik had langer door moeten gaan met werken,' zegt mijn vader, die 93 is, 'dan was ik nu fitter geweest.' Hij heeft tot zijn vijfentachtigste sla geoogst. Gewapend met een wandelstok schuifelt hij over het betonnen middenpad van de kas vol met slakroppen. Door het rondwarende coronavirus mocht hij maanden het verzorgingshuis waar hij woont niet uit. Opgesloten in een klein apparteme...

Lees verder


Mondkapje - Els Ackerman

Daar zit ik dan in de tram, met mijn mondkapje. Wel eerst thuis geprobeerd. Ik ben niet zo handig, en voor een mens met een bril op haar neus en gehoorapparaatjes achter de oren is het een hele klus. Die bril beslaat meteen, zo kan ik de straat niet op. Hij moet dus over het mondkapje heen, ontdek ik. Achter mijn oren is nauwelijks plaats voor de elastiekjes, daar zitten de pootjes van mijn bril e...

Lees verder


Stapeltje rekeningen - Ees de Winter

Ik doe de bankzaken voor mijn ouders. Mijn vader meldde dat hij een stapeltje rekeningen had die snel betaald moesten worden. Hij zou ze 's middags in de tochtsluis voor de hoofdingang van het verzorgingshuis laten leggen door een verzorgster, dan kon  ik ze daar oppikken.  Ik meldde me via de intercom bij de receptioniste van het tehuis. Ze kwam naar buiten en begon op anderhalve...

Lees verder


Voetballende oma - Ees de Winter

Mijn vijfjarige kleinzoon Finley belde met mijn moeder die in een verzorgingshuis woont. Ze zei hem dat ze binnen moest blijven vanwege het coronavirus en vroeg of hij nog buiten mocht spelen. Dat mocht. Wat deed hij dan? Voetballen. Vroeger voetbalde ik ook wel eens,” vertelde oude-oma, “maar ik kon het niet goed hoor.” Openhartig, als hij is, reageerde Finley, die zijn overg...

Lees verder


Corona 3 - Els Ackerman

'Bent u verkouden? Hebt u koorts? Hoest u? Bent u benauwd?' De vragen klinken als 'sta of ik schiet'. In het grote ziekenhuis heb ik eindelijk de afdeling gevonden waar ik moet zijn voor bloedprikken. Via een nogal ingewikkelde zuil heb ik een dagkaart gekregen die ik nu bij de volgende zuil - na een lange wandeling - laat zien aan de witgejaste deurbewaker. Hij blaft bijna. He...

Lees verder


Corona 2 - Els Ackerman

Hoe was dat zinnetje ook alweer? Van de schillen en de dozen? In 'mijn tijd' was dat een klassieker, iedereen kende het. Terwijl ik graaf in mijn geheugen komt het langzaam bovendrijven: 'Laat niet als dank voor het aangenaam verpozen, de eigenaar van het bos de schillen en de dozen'. Een slagzin heet dat geloof ik, reclame of PR, een zin die in je hoofd blijft zitten net als sommi...

Lees verder


Wachten - Ees de Winter

In de hal van het ziekenhuis wacht ik op mijn oom. Hij krijgt een chemo-infuus. Normaal mag ik  dan bij hem blijven. Maar nu met het rondwarende coronavirus niet. Ik zit in een hoekje van de vrijwel lege hal, als er een heel grote vrouw aan komt lopen. Ze is breed en heeft een kolossale buik, die gecamoufleerd wordt met een slobbertrui die bijna tot haar knieën reikt. Nooit zag ik zo&...

Lees verder


Corona 1 - Els Ackerman

Op mijn tafel staat een doos met plastic wegwerphandschoenen. Besteld via internet. Maat large, want kleine handjes heb ik nu eenmaal niet. Ik doe ze aan als ik naar beneden ga om de krant of de post uit de bus te halen. Dan moet ik op knopjes drukken voor de lift, of de leuning vasthouden als ik met de trap ga. En ja, ik weet niet wie verder allemaal op die knopjes drukken of de leuning vasthoude...

Lees verder


Wie ben ik? - Els Ackerman

In 1970 was ik een moeder van drie kinderen. In 2012 was ik een doorwerkende senior, wonend op een flatje in het centrum van Rotterdam, samen met de poes. In de tussenliggende jaren was ik soms wat dikker en soms wat dunner. Mijn bril ruilde ik in voor contactlenzen die ik na vijfentwintig jaar weer verving door een bril, nu met multifocale glazen. Ik leerde mezelf beter kennen met behulp van ...

Lees verder


Even stil graag

Het spookt in mijn hoofd. Geluid dat daar niet hoort te zijn, dat niet echt bestaat, niemand anders dan ikzelf kan het horen. Zes jaar geleden heeft het zich in mijn hoofd genesteld, zonder dat ik het in de gaten had. Tinnitus heet het officieel, in gewoon Nederlands is dat oorsuizen. Stel je voor: je ligt in het ziekenhuis voor iets dat gelukkig goed afloopt. In een ziekenhuis hoor je van alle...

Lees verder


Het huis van mijn oma

Het huis van mijn oma had vier verdiepingen. In het onderhuis woonde een vrijgezelle neef van oma. Jaap. Zaterdagavond draaide hij plaatjes. De pick-up stond dan op tafel. Ik mocht de plaatjes opleggen. Zelf liet hij de naald zakken. Hij hield van meisjesduo’s, zoals De Zingende Zusjes en De Selvera’s. Jaap zong mee. Buiten stond zijn motor onder een afdakje. De winkel lag op dijkni...

Lees verder


Sneueklaas - Ees de Winter

In grootmoeders tijd was Sinterklaas een imponerend persoon en de Zwarte Pieten waren goedlachse kopjeduikelende kereltjes. De zak van Sinterklaas liet menig kind, ondeugend of niet, bibberen. Dat is niet meer zo. Sinterklaas is nu verworden tot een sneue ouwe man. Ingedoken rijdt hij in een sukkeldrafje op een vuilwit hitje. Op zijn verjaardagsfeestje hangt hij suffend en narrig in zijn stoel....

Lees verder


Boze oude witte man - Ees de Winter

Ik ben een witte al wat oudere man. Te laat geboren. Helaas, want de tijd dat er naar oude witte kerels werd geluisterd is voorbij. Vrouw moet je zijn of jong of van andere continenten stammen. Wij ervaren haantjes worden getolereerd in het kippenhok, als we ons maar gedeisd houden. Geen commentaar, instemmend meekukelen. Het liefst zouden ze ons naar de huishoudschool sturen voor spoedcursusse...

Lees verder


Jonge hersens - Els Ackerman

Het raarste compliment kreeg ik zes jaar geleden van een neuroloog: 'Mevrouw, uw hersens zien er zo jong uit.' Hij zag dat blijkbaar op de MRI scan die hij van mijn hoofd had laten maken, nadat mijn evenwichtsorgaan van slag was geraakt. Vanavond begreep ik ineens wat hij bedoelde. Ik keek namelijk naar de masterclass van mevrouw Maier, de specialist ouderengeneeskunde die denkt dat we ...

Lees verder


Kinderkaartje - Door Ees de Winter

Het is zover. Deze maand ga ik van Drees trekken. Officieel ben ik nu AOW’er. Niet dat ik ernaar uitkeek om bij de seniorenbrigade te worden ingelijfd. Maar anderzijds, na ruim vijfenveertig jaar dokken is het ook wel weer leuk om te cashen. Voor mijn opa, die in de vijftiger jaren toen de AOW werd ingevoerd, vijfenzestig werd, was het nog leuker, die had nooit een cent AOW-premie betaald to...

Lees verder


75+ - Door Els Ackerman

Ons Rotterdamse stadhuis heeft een grote hoge hal. Daar heb ik vaak zitten wachten: op het verlengen van mijn rijbewijs, het aanvragen van mijn paspoort, een uittreksel uit de gemeentelijke administratie om te bewijzen dat ik besta. De eerste keer was jaren geleden. In mijn herinnering was die hal vol met aan elkaar gekoppelde stoelen, en overal zaten mensen. Alle leeftijden en nationaliteiten, he...

Lees verder


Eenendertig augustus - Door Ees de Winter

Tot ver in de jaren zestig werd in Pernis het Oranjefeest nog op 31 augustus gevierd, de geboortedag van Wilhelmina, de toen vorige koningin. Het feestterrein was een weiland waar een grote kermis was opgebouwd. ‘s Avonds werden er in de openlucht films van De Dikke en De Dunne vertoond. Ter afsluiting altijd een spetterend vuurwerk. Op één van die Oranjekermissen hoorde ik ...

Lees verder


Ondertitels - door Els Ackerman

'U hebt zeker een platte tv', zegt de audicien in de gehoorwinkel. Ik heb net verteld dat ik bijna altijd de ondertiteling aanzet, want veel acteurs en mensen die worden geïnterviewd spreken nogal onduidelijk. Goed articuleren is blijkbaar ouderwets. 'Ja, ik heb zo'n platte tv, een hele mooie'. 'Nou', zegt de audicien, 'daar kan het mee te maken hebben. ...

Lees verder


Nieuwsbrief

Wilt u onze digitale nieuwsbrief ontvangen, laat het ons weten per email. Het meest recente nummer vindt u hier.

agenda

  • Vanaf 7 september
    Iedere maandag
    Cursus Durf te Dansen
    Informatie
     
  • Vanaf 20 september
    Culturele Huiskamer Emmahuis
    Expositie
    Informatie
     

Klik op de foto voor ons Jaarverslag 2019 (pdf)

Follow PluspuntSenior on Twitter